Jakie znaczenie mają skamieniałe formy tych roślin?
W okresie karbonu, ponad 300 mi-5w lat temu, naszą planetę porastają bujne lasy. Panował wtedy ciepły i wilgotny klimat, a większość podmokłych terenów pokryta była drzewiastymi przodkami współczesnych skrzypów, paproci i widłaków. Niektóre z tych dawno wymarłych skrzypów dorastały nawet do wysokości 15 metrów. Rośliny, z których wywodzą się dzisiejsze skromne widłaki, były jeszcze większe - ich strzeliste pnie osią-gały wysokość ponad 30 metrów i średnicę niemal 1 metra. Kłosy zarodnionośne tych roślin miały długość ponad 30 centymetrów, a liście - około 1 metra.
Lasy karbońskie były niezwykłe. Nie było tam żadnych kwiatów, ptaków ani ssaków. W płytkich wodach czasem pluskały się ryby, gigantyczne płazy podobne do współczesnych salamander pełzały wzdłuż brzegów, a w wilgotnych szczelinach skał czaiły się wielkie owady. Wśród monotonnie zielonej roślinności panowała złowroga cisza. Szczątki tych bujnych, wymarłych drzew uległy akumulacji w grubych warstwach materii organicznej i utworzyły pokłady węgla.