Czy miłorząb jest spokrewniony z drzewami iglastymi?
Drzewa iglaste są najbardziej rozpowszechnioną grupą roślin nagonasiennych. Rosną od równika po lodowatą Daleką Północ, na górskich, omiatanych wiatrem szczytach, wilgotnych równinach oraz na półpustyniach. Wszystkie są zdrewniałymi roślinami o liściach w kształcie igieł lub łusek i, poza kilkoma wyjątkami, są zimozielone. Niemal wszystkie tworzą szyszki z nasionami. Poza sposobem rozmnażania niewiele łączy pozostałe rośliny z grupy nagozalążkowych. Najbardziej znanym gatunkiem jest miłorząb dwuklapowy, uprawiany jako roślina ozdobna. Jest to drzewo o wysokości ponad 20 metrów, którego wachlarzowate liście opadają jesienią.
Sagowce to prymitywna grupa roślin nagozalążkowych rosnących wyłącznie w rejonach tropikalnych. Z wyglądu najbardziej przypominają palmy z pióropuszem dużych, skórzastych liści. Niektóre gatunki mają olbrzymie szyszki nasienne. Szyszki sagowców jednego z gatunków mogą osiągać metr długości i wagę ponad 40 kilogramów. Do nagonasiennych należą także gniotowe, bardzo nieliczna grupa osobliwych roślin występujących w gorącym klimacie. Najdziwniejsza wśród nich jest welwiczia, znaleziona na kilku pustynnych stanowiskach w południowej Afryce. Z wierzchołka grubej i krótkiej łodygi przypominającej pniak wyrastają dwa długie, taśmowate i trwałe liście. Są one jedynymi liśćmi tej rośliny w ciągu jej całego, ponadstuletniego, życia. Ponieważ liście te strzępią się na końcach i tworzą pierścień skręconych pasm, welwiczię opisywano czasem jako "pustynną ośmiornicę".